اندیکاتور های پیشرو در برابر اندیکاتور های پسرو
فهرست مطالب
تا به اینجا ابزارهای زیادی را معرفی کردیم که می‌توانند در تحلیلِ بازارهای روند دار و بدون روند به شما کمک کنند.
درس ها را خوب یاد گرفته اید؟ عالیه! پس بریم سراغ مباحث بعدی.
در این درس ، قصد داریم نحوه استفاده از این اندیکاتور های نموداری را ساده تر بیان کنیم.
ما می‌خواهیم که شما نقاط قوت و نقاط ضعف هر یک از این ابزارها را کاملاً درک کنید ، تا بتوانید تعیین کنید که کدام یک از آنها برای شما مناسب و کدام یک برای شما مناسب نیستند.
اندیکاتور پیشرو چیست؟
ابتدا بیایید در مورد برخی مفاهیم بحث کنیم. دو نوع اندیکاتور وجود دارد: پیشرو و پسرو (تاخیری).
اندیکاتور پیشرو پیش از اینکه روند جدید رخ دهد یا برگشت روند اتفاق افتد ، سیگنال می‌دهد.
این اندیکاتور ها با پیش بینی اینکه قیمت در مرحله بعدی چه می‌کند به شما کمک می‌کنند سود کنید.
نحوه کار اندیکاتور های پیشرو معمولاً از طریق اندازه گیری میزان ” بیش خرید شدن” یا ” بیش فروش شدن” یک چیز صورت می‌گیرد.
فرض این کار این است که اگر جفت ارزی “بیش از حد فروخته شود” ، دوباره برگشت خواهد کرد.
اندیکاتور پسرو یا تاخیری چیست؟
اندیکاتور پسرو یا تاخیری پس از شروع شکل گیری روند سیگنال خود را می‌دهد و اساساً دارد به شما می‌گوید: “چطوری رفیق ، توجه کن ، روند شروع شده! جا نمونی.”
اندیکاتور های پسرو زمانی به خوبی جواب می‌دهند که قیمت ها در روندهای نسبتاً طولانی و ممتد حرکت کنند.
با این حال آنها در مورد هرگونه تغییر قیمت در آینده به شما هشدار نمی‌دهند ، آنها فقط به شما می‌گویند که قیمت ها الان دارند چه می‌کنند (افزایش می‌یابند یا کاهش) تا بتوانید بر اساس آن معامله کنید.
احتمالاً با خود می‌گویید ، “ای جان ، من با اندیکاتور های پیشرو ثروتمند خواهم شد!” زیرا از همان ابتدا می‌توانید از یک روند جدید سود ببرید.
حق با شماست.
معایبت اندیکاتورهای پیشرو و تاخیری
شما می‌توانید سود کل روند را هر بار “بگیرید” اما در صورتی که اندیکاتور پیشرو هر بار درست گفته باشد. اما واقعیت اینگونه نخواهد بود.
هنگامی که از اندیکاتور های پیشرو استفاده می‌کنید ، موارد جعلی یا قلابی زیادی را تجربه خواهید کرد. اندیکاتور های پیشرو به دلیل دادن سیگنال های کاذب یا جعلی که می‌توانند شما را “گمراه سازند” بد نام هستند.
چی شد؟ اندیکاتور های پیشرویی که “گمراه” می‌کنند؟
هه هه ، شوخی زیاد می‌کنیم.
گزینه دیگر ، استفاده از اندیکاتور های پسرو یا تاخیری است که البته تا این اندازه مستعد دادن سیگنال های قلابی یا کاذب نیستند.
اندیکاتور های تاخیری تنها پس از آنکه تغییر قیمت کاملا باعث شکل گیری یک روند جدید شد، سیگنال می‌دهند. نکته منفی این اندیکاتور ها این است که ورود شما به یک پوزیشن کمی با تاخیر صورت خواهد گرفت.
اغلب موارد بزرگترین سود های یک روند در همان چند کندل اول اتفاق می‌افتد ، بنابراین استفاده از یک اندیکاتور تاخیری بالقوه ممکن است منجر به از دست دادن سود زیادی شود. و این روی اعصاب است.
تقریبا شبیه این است که شلوار پاچه گشاد که نیم قرن پیش مد بود بپوشید و فکر کنید خیلی خوش تیپ هستید و خلاصه ترکاندید…
شبیه ذوق زده شدن از خریدن یک گوشی نوکیا 1100 است در حالیکه آیفون 12 پرو در بازار آمده است …
اندیکاتور های پسرو باعث می‌شوند کمی دیر تر اقدام به خرید و فروش کنید. اما در عوض اینکه شما فرصت های اولیه را از دست می‌دهید ، با حفظ کردن شما در سمت درست بازار ، ریسک شما را به شدت کاهش می‌دهند.
جمع بندی :
برای جمع بندی ، بیایید همه اندیکاتور های تکنیکال خود را در یکی از دو دسته اصلی زیر طبقه بندی کنیم:
- اندیکاتور ها یا اسیلاتور های پیشرو
- اندیکاتور های تاخیری یا دنباله روی روند
گرچه این دو می‌توانند موید یکدیگر نیز باشند ، اما به احتمال زیاد با یکدیگر در تعارض خواهند بود.
اندیکاتور های تاخیری در بازارهای رنج و بی روند به خوبی کار نمی‌کنند.
می‌دانید کدام به خوبی کار می‌کند؟ اندیکاتور های پیشرو!
بله ، اندیکاتور های پیشرو بهترین عملکرد را در بازارهای “ساید” یا بی روند دارند.
رویکرد کلی ما این است که شما باید در طول بازارهای روند دار از اندیکاتور های پسرو و در بازارهای ساید یا بی روند از اندیکاتور های پیشرو استفاده کنید.
نمی‌گوییم که انحصارا باید از یکی یا دیگری استفاده کنید ، اما باید نقاط ضعف احتمالی هر یک را کاملا درک کنید.
تماس و واتس آپ اکسپرت سفارشی: ۰۷۷۳۳۴۳۳۲۱۱ – ۰۹۹۲۹۱۶۹۳۰۷
