سازگارگرایی خطرناک ترین سوگیری روانی در تریدرها

وقتی افراد با اطلاعات جدیدی مواجه می‌شوند که ادراکات قبلی آنها در تعارض است، غالبا نوعی ناراحتی ذهنی احساس می‌کنند که در واقع یک پدیده روانشناختی است و از آن با عنوان سازگارگرایی نام برده می‌شود. “شناخت” در روانشناسی شامل نگرش ها، احساسات، باورها یا ارزشهاست، سازگارگرایی حالتی از عدم تعادل است و زمانی رخ می‌دهد که شناخت های متضاد در مقاب هم قرار می‌گیرند.

سازگارگرایی در واقع پاسخی است که در قالب ستیز و تلاش برای سازگار کردن تضادها و در نتیجه ناراحتی ذهنی صورت می‌گیرد. به عنوان مثال فرض کنید، مصرف کننده ای یک دستگاه کامپیوتر شخصی کوچک خریداری کرده است، با این تصور که بهترین محصول موجود در بازار است. اما وقتی شناخت جدیدی بدست می‌آورد که دستگاه دیگری را به عنوان بهترین محصول معرفی می‌کند، فرد با یک عدم تعادل مواجه می‌شود و بدنبال آن نوعی ناسازگارگرایی شکل می‌گیرد که این ناراحتی را تا حدی تسکین دهد. فرد شروع به تعمیق بیشتر می‌کند تا به گونه ای خود را متقاعد کند که کامپیوتر خریداری شده او بهتر از نوعی است که مطالبی درباره آن شنیده است و از این طریق می‌کوشد ناراحتی و نارضایتی ذهنی خود را در ارتباط با خریدی که انجام داده تسکین دهد.

توصیف تکنیکی سازگارگرایی

روانشناسان معتقدند که افراد، اغلب به توجیهات و دلیل تراشی های دور از دسترس متوسل می‌شوند، تا از آن طریق ادراک ها و شناخت های خود را هماهنگ کرده و ثبات روانی خود را حفظ کنند. در این فرآیند اصلاحاتی (اقداماتی) را انجام می‌دهند که به لحاظ منطقی و عقلایی، همواره به نفع آنان نیست.

وقتی افراد در موقعیت هایی قرار می‌گیرند که ناگزیرند از بین چند گزینه یکی را انتخاب کنند، نوعی تعارض در تصمیم گیری  بروز می‌کند. تعهدی که نشان دهنده وابستگی احساسی فرد به تصمیمی است که گرفته است، همواره جلوتر از ظهور سازگارگرایی است. اگر حقایق موجود وابستگی احساسی فرد را به چالش بکشد، دارای نوعی تاثیر تهدید آمیز احساسی است. اغلب انسان ها تلاش می‌کنند از موقعیت های ناسازگار بپرهیزند و در این راه برای جلوگیری از بروز تعارض روانی، اطلاعات بالقوه مربوط را نیز نادیده می‌گیرند. نظریه پردازان دو جنبه متفاوت سازگارگرایی در تصمیم گیری را شناسایی کرده اند.

ادراک گزینشی

افرادی که از این خصیصه برخوردارند، تنها اطلاعاتی را مورد توجه قرار می‌دهند که از روش پیش انتخاب شده تبعیت می‌کند، و این دیدگاهی ناقص یا نادرست در مورد واقعیت موجود، ایجاد می‌کند. این افراد قادر نیستند شواهد موجود را بطور کاملا عینی درک کنند و لذا مستعد انجام خطا در محاسبات خود هستند.

تصمیم گیری گزینشی

تصمیم گیری گزینشی زمانی رخ می‌دهد که میزان وابستگی فرد به روشی خاص در تصمیم گیری زیاد است. تصمیم گیری گزینشی توجیهاتی را فراهم می‌سازد که فردا به روش خاص دل بسته می‌کند، حتی اگر هزینه های اقتصادی سنگینی را نیز بر او تحمیل کند. به عنوان مثال، فرد ممکن است به سرمایه گذاری در پروژه ای که اکنون دارای چشم اندازهای ناخوشایندی است، کماکان ادامه دهد، صرفا به این دلیل که از اتلاف وجوه سرمایه گذاری شده خود تاکنون، جلوگیری کند. مطالعات بسیاری نشان داده است که افراد به طور ذهنی گرایش به حمایت از تصمیمات اتخاذ شده خود دارند.

تماس و واتس آپ اکسپرت سفارشی: ۰۷۷۳۳۴۳۳۲۱۱ – ۰۹۹۲۹۱۶۹۳۰۷